11 Ekim 2010 Pazartesi

Eskiyen Yeniler


  Yenilikleri ne kadarda severiz değil mi? Bedenimiz hep aynı, hep eski kalsa da; duygularımız yenilikleri hep içine çeker.Geçmişinden koşarcasına kaçan insanlar hele, nasılda severler yenileri.

  Yaşanmış olayların senaryolarını, repliklerini değiştirmek…O berbat duygu.Ruhumuza kadar işlemiş eziklikten kurtularak; hep yanında, çekmecende taşıdığın egonu tatmin etmek uğruna söylediğin yalanlar.Sanki bir savaş kazanırsın, yeni toprakları keşfe çıkarsın.O topraklar geldiğin yeri bilmez, seni yargılamaz, yadırgamaz ve kaybolursun çünkü: Sende onlar için yenisin artık, eskiyene kadar.Ardından yeni savaşlar ve bu bitmeyen açlık, gücün yetene dek.

  Nasılsa tanımazlar seni, özgürsün.Yaşanmış basit olayları artık muhteşem ve esrarengiz olaylarmış gibi sunarsın yeni insanlara en afilli tabaklarda, olayların kahramanı olarak servis edersin kendini bonkör bir hayat kadını misali.Seni acıtan, hala kanayan ne varsa örtersin artık.Hatta abartıp hiçe say geçmişini, sat gitsin ruhunu ne çıkar değil mi ? Eskiler hiç kıymetini bilmedi zaten senin değil mi ?

  Ah ne kadar da ayıp etmişler sana ve içindeki yalancıya.Gıpta etmeli yüzünün kızarmamasına.Seni sen yapan değerler, seni büyüten sabırlı varlıklar ne kadar ucuzmuş oysa.Yapma hadi sonradan pişmanlık, yeni değil o da hep çekmecende idi.Farketmemişsin bile değil mi neleri eskittiğini ? İçine girince ne kadar basit olduklarını.Hatta seni sevdikleri için içlerine aldıklarında basitleştikleri, eskidikleri için kızmış olmalısın “yenilere”.

  Bak yine yağmur yağıyor.Hatırlattı mı unutmayı unuttuklarını ? Hayır, hayır daha çok yağmıyor, ıslanman yağmurla alakalı değil bu kez.Her zaman bildiğin o eski yağmur işte.Yeni fark eden sensin ! Eskiden beri yanında olanları.

  Bazı şehirler vardır, nankörlük edip sadece tatil için gidersin.Hani bir süre sonra suratını buruşturup eski şehrine, seni büyüten, sana yer açan o eski şehrine dönmek istersin.

  Unutma bazı şehirler eskimez, senin gibi.Tatiller hep kısa, hayat hep yeni.Aynaya bak alnındaki çizgilerin yardımı dokunur belki…


Kendini kaybetmekse niyetin göç,
Kendini bulmaksa       niyetin dön.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder